Bronteksten
(geen voorgaande versie in het Nederlands beschikbaar):
The
Curse Upon the Yadu Dynasty
Tekst
1:
S'rî
S'uka zei: 'Nadat Heer Krishna omringd door de Yadu's samen met
Râma de uitroeiing van de daitya's realiseerde en de last
van de aarde terugbracht, deed zich zeer spoedig een conflict
voor [onder de Yadu's].
S'rî
S'ukadeva Gosvâmî said - Lord S'rî
Krishna, accompanied by Balarâma and surrounded by the
Yadu dynasty, executed the killing of many demons. Then,
further to remove the burden of the earth, the Lord arranged
for the great Battle of Kurukshetra, which suddenly erupted
in violence between the Kurus and the Pândavas.
Tekst
2:
(2)
De Allerhoogste Heer, de aarde verlossend van haar last door al
de koningen ter dood te brengen die tezamen kwamen om zich
tegenover elkaar op te stellen, maakte dat degenen die telkens
weer tot waanzin werden gedreven door het valse gokken, de
beledigingen, het aan de haren [van Draupadî]
trekken en de andere overtredingen van hun vijanden, de
onmiddellijke aanleiding vormden [van de dynastieke strijd,
zie ook Yayâti
en 10.49
& 10.68].
Because
the sons of Pându were enraged by the numerous
offenses of their enemies, such as duplicitous gambling,
verbal insults, the seizing of Draupadî's hair, and
many other cruel transgressions, the Supreme Lord engaged
those Pândavas as the immediate cause to execute His
will. On the pretext of the Battle of Kurukshetra, Lord
Krishna arranged for all the kings who were burdening the
earth to assemble with their armies on opposite sides of the
battlefield, and when the Lord killed them through the
agency of war, the earth was relieved of its burden.
Tekst
3:
De
Ondoorgrondelijke Heer overdacht het van de aarde wegvagen van
de last aan koninklijke legers door de Yadu's, door Zijn armen
beschermd: 'Men zou waarlijk kunnen zeggen dat de aarde van
haar last is verlicht, maar Ik denk dat die nog niet weggenomen
is, omdat van de Yadu-dynastie het onverdraaglijke helaas
aanhoudt [zie ook 4.16:
13].
The
Supreme Personality of Godhead used the Yadu dynasty, which
was protected by His own arms, to eliminate the kings who
with their armies had been the burden of this earth. Then
the unfathomable Lord thought to Himself, 'Although some may
say that the earth's burden is now gone, in My opinion it is
not yet gone, because there still remains the Yâdava
dynasty itself, whose strength is unbearable for the
earth.'
Tekst
4:
Van dezen
nimmer gefrustreerd in hun beheersing die alleszins tot Mij hun
toevlucht namen, zal er zeer zeker nimmer een nederlaag te
verwachten zijn vanuit een andere hoek; met het inspireren tot
een ruzie binnen de Yadu-dynastie als betrof het een brand in
een bamboebos, zal Ik Mijn [doel: Mijn] verblijfplaats
van de vrede bereiken [zie ook 3.3:
14
en 8.8:
37].'
Lord
Krishna thought, 'No outside force could ever bring about
the defeat of this family, the Yadu dynasty, whose members
have always been fully surrendered to Me and are
unrestricted in their opulence. But if I inspire a quarrel
within the dynasty, that quarrel will act just like a fire
created from the friction of bamboo in a grove, and then I
shall achieve My real purpose and return to My eternal
abode.'
Tekst
5
Aldus het Zich
voornemend, o Koning, trok de Beheerser, de Almachtige van wie
ieder verlangen ingang vindt, Zijn familie terug door een vloek
van de geleerden over hen af te roepen.
My
dear King Parîkshit, when the supreme almighty Lord,
whose desire always comes to pass, had thus made up His
mind, He withdrew His own family on the pretext of a curse
spoken by an assembly of brâhmanas.
Tekst
6-7
Door middels
Zijn eigen gedaante, de schoonheid van alle werelden, de ogen
vrij te maken van alle mensen, door middels Zijn woorden de
geesten te bevrijden van allen die zich hen herinnerden en door
middels Zijn voeten de handelingen vrij te maken van hen die ze
zagen, was de Heer, die aldus van aantrekking geweest Zijn
eigen positie bereikte, er zeker van dat de mensen die
werkelijk onwetend waren, met het over de aarde verspreiden van
Zijn heerlijkheden in de meest uitgelezen verzen, met gemak met
[het luisteren en zingen met] hen hun doel zouden
bereiken [zie ook 7.5.23-24].'
The
Supreme Personality of Godhead, Krishna, is the reservoir of
all beauty. All beautiful things emanate from Him, and His
personal form is so attractive that it steals the eyes away
from all other objects, which then seem devoid of beauty in
comparison to Him. When Lord Krishna was on the earth, He
attracted the eyes of all people. When Krishna spoke, His
words attracted the minds of all who remembered them. By
seeing the footsteps of Lord Krishna, people became
attracted to Him, and thus they wanted to offer their bodily
activities to the Lord as His followers. In this way Krishna
very easily spread His glories, which are sung throughout
the world by the most sublime and essential Vedic verses.
Lord Krishna considered that simply by hearing and chanting
those glories, conditioned souls born in the future would
cross beyond the darkness of ignorance. Being satisfied with
this arrangement, He left for His desired
destination.
Tekst
8
De Koning zei:
'Hoe kwam het tot deze vloek van de geleerden tegen de
Vrishni's, die geheel verzonken in Krishna, altijd liefdadig en
respectvol met de brahmanen de ouderen van dienst
waren?
King
Parîkshit inquired - How could the brâhmanas
curse the Vrishnis, who were always respectful to the
brâhmanas, charitable, and inclined to serve senior
and exalted personalities and whose minds were always fully
absorbed in thought of Lord Krishna?
Tekst
9
Wat
veroorzaakte het zich opwerpen van die ernstige vloek, hoe
luidde ze precies, o zuiverste der tweemaal geborenen;
alstublieft vertelt u me nu hier hoe, met hen die dezelfde ziel
[van Krishna] deelden, er deze tweedracht kon bestaan?'
King
Parîkshit continued inquiring - What was the motive
for this curse? What did it consist of, O purest of the
twice-born? And how could such a disagreement have arisen
among the Yadus, who all shared the same goal of life?
Please tell me all these things.
Tekst
10
De zoon van
Vyâsa zei: 'Met het meedragen van een lichaam waarin
alles wat mooi was samenviel, met het op aarde volbrengen van
de meest gunstige handelingen en met het geheel bevredigd
genieten van Zijn leven Zich ophoudend in Zijn verblijfplaats
[ Dvârakâ], wilde Hij, zo groots bezongen,
Zijn dynastie vernietigen; het enige dat Hem te doen stond.
S'ukadeva
Gosvâmî said - The Lord, who bore His body as
the amalgamation of everything beautiful, dutifully executed
the most auspicious activities while on the earth, although
He was, in fact, without any endeavor already satisfied in
all desires. Residing in His abode and enjoying life, the
Lord, whose glorification is in itself magnanimous, now
wanted to annihilate His dynasty, as there still remained
some small part of His duty to be carried out.
Tekst
11-12
Met het hebben
verricht van zegenrijke rituelen die de vroomheid afroepen
logeerden de wijzen Vis'vâmitra, Asita, Kanva,
Durvâsâ, Bhrigu, Angirâ, Kas'yapa,
Vâmadeva, Atri, Vasishthha, tezamen met Nârada en
anderen, [eens] ten huize van de heer der Yadu's
[Vasudeva]. Door Hem uitgewuifd, de Ziel van de Tijd
met over wie het gaan zingen, zo goedgunstig voor de hele
wereld, de onzuiverheden van Kali-yuga worden weggenomen,
begaven ze zich naar Pindâraka [een
pelgrimsoord].
The
sages Vis'vâmitra, Asita, Kanva, Durvâsâ,
Bhrigu, Angirâ, Kas'yapa, Vâmadeva, Atri and
Vasishthha, along with Nârada and others, once
performed fruitive rituals that award abundant pious
results, bring great happiness and take away the sins of
Kali-yuga for the whole world by merely being recounted. The
sages duly executed these rituals in the home of the chief
of the Yadus, Vasudeva, the father of Lord Krishna. After
Lord Krishna, who was staying in Vasudeva's house as time
personified, respectfully sent the sages off at the
conclusion of the ceremonies, they went to the holy place
called Pindâraka.
Tekst
13-15
De jonge
jongens van de Yadu-dynastie [aldaar] spelend
benaderden hen met Sâmba de zoon van
Jâmbavatî [zie ook 10.68]
verkleed in vrouwenkleren. Hun voeten beetgrijpend vroegen ze,
bescheidenheid veinzend, onbeschaamd: 'Deze zwartogige zwangere
vrouw die zich een zoon wenst, beste geleerden, vraagt u, te
verlegen als ze is om het zelf te vragen, of u, met uw visie
nimmer verduisterd, kunt zeggen of ze al dan niet een zoon ter
wereld zal brengen?'
To
that holy place, the young boys of the Yadu dynasty had
brought Sâmba, son of Jâmbavatî, dressed
in woman's garb. Playfully approaching the great sages
gathered there, the boys grabbed hold of the sages' feet and
impudently asked them with feigned humility, 'O learned
brâhmanas, this black-eyed pregnant woman has
something to ask you. She is too embarrassed to inquire for
herself. She is just about to give birth and is very
desirous of having a son. Since all of you are great sages
with infallible vision, please tell us whether her child
will be a boy or a girl.'
Tekst
16
O Koning, de
wijzen aldus in de luren gelegd zeiden kwaad tegen de jongens:
'Ze zal voor jullie, dwazen, geboorte geven aan een knots welke
de dynastie zal vernietigen!'.
Thus
ridiculed by deceit, the sages became angry, O King, and
told the boys, 'Fools! She will bear you an iron club that
will destroy your entire dynasty.'
Tekst
17
Zij, hevig
geschrokken dat te horen, haasten zich de buik van Sâmba
vrij te maken waarin ze inderdaad een knots gemaakt van ijzer
aantroffen.
Upon
hearing the curse of the sages, the terrified boys quickly
uncovered the belly of Sâmba, and indeed they observed
that therein was an iron club.
Tekst
18
'Wat hebben we
gedaan, wat zal de familie wel niet zeggen van ons zo heel
onfortuinlijk?', en aldus overweldigd zich uitlatend namen ze
de knots en gingen ze naar huis.
The
young men of the Yadu dynasty said, 'Oh, what have we done?
We are so unfortunate! What will our family members say to
us?' Speaking thus and being very disturbed, they returned
to their homes, taking the club with them.
Tekst
19
Hem bijgevolg
in de bijeenkomst opbrengend met de schoonheid van hun gelaten
weggevallen, stelden ze de koning [Ugrasena] in de
aanwezigheid van alle Yadu's op de hoogte.
The
Yadu boys, the luster of their faces completely faded,
brought the club into the royal assembly, and in the
presence of all the Yâdavas they told King Ugrasena
what had happened.
Tekst
20
Versteld de
knots te zien horend over de onfeilbare vloek van de geleerden,
o Koning, raakten de bewoners van Dvârakâ
verscheurd door angst.
O
King Parîkshit, when the inhabitants of
Dvârakâ heard of the infallible curse of the
brâhmanas and saw the club, they were astonished and
distraught with fear.
Tekst
21
Met het tot
gruzelementen vermalen van de knots wierp Âhuka
[Ugrasena], de Yadu-koning, ze samen met het ijzer dat
van de knots over was gebleven in het water van de oceaan.
after
having the club ground to bits, King Âhuka
[Ugrasena] of the Yadus personally threw the pieces,
along with the remaining lump of iron, into the water of the
ocean.
Tekst
22
Een of andere
vis slokte de klomp op terwijl het gruis door de golven
meegevoerd aanspoelde om aan de kust uit te groeien tot scherpe
roeden [genaamd eraka].
a
certain fish swallowed the iron lump, and the bits of iron,
carried back to the shore by the waves, implanted themselves
there and grew into tall, sharp canes.
Tekst
23
De vis in zee
werd samen met anderen door een visser gevangen in een net. Het
stuk ijzer dat in de vis zijn maag bewaard was gebleven werd
door een jager [genaamd Jarâ] op een pijl
bevestigd [als pijlpunt].
The
fish was caught in the ocean along with other fish in a
fishermen's net. The iron lump in the fish's stomach was
taken by the hunter Jarâ, who fixed it as an arrowhead
at the end of his shaft.
Tekst
24
De Opperheer,
zeer goed in staat, bekend met de betekenis aller dingen, wilde
het echter niet anders maken en was, met het Zich vertonen als
de Tijd, er blij mee met de vloek der geleerden in te stemmen.
Knowing
fully the significance of all these events, the Supreme
Lord, though capable of reversing the brâhmanas'
curse, did not wish to do so. Rather, in His form of time,
He gladly sanctioned the events.
